... / Story's / Markant / INSOMNIUM: Het herfstige hiernamaals
Markant

Updated 16/11/2026

Markant

INSOMNIUM: Het herfstige hiernamaals

Het seizoen van kortere dagen, mist en melancholie is weer aangebroken en dan verwelkomen wij altijd graag nieuw werk van Insomnium. ‘Netherworlds’ is het tiende studioalbum van de sympathieke melodieuze deathmetalgroep uit het Finse Joensuu en daar hoort een woordje uitleg bij. Zanger/bassist Niilo Sevänen is er van bij het begin bij en kent het reilen en zeilen van de band dus als geen ander.

Toen we drie jaar geleden over ‘Anno 1696’ praatten, bleek dit een conceptalbum over de tijd der heksenjachten te zijn. Nu is er geen concept, maar kan je toch iets meer vertellen over de teksten van ‘Netherworlds’?

‘Het gaat allemaal over het hiernamaals; dat somt grotendeels de inhoud van de teksten op. We belanden in een situatie waar dromen en nachtmerries samenkomen en de protagonist is op zoek naar een verloren liefde, of hij ontmoet zijn overleden familieleden en vrienden in die dromen. Dat komt meermaals voor in veel van de teksten. ‘Netherworlds’ gaf ons het gevoel dat dit het hele album goed omschrijft. Dit gezegd zijnde is het eerder een traditioneel album met verschillende verhalen die op zichzelf staan. Toch horen ze min of meer bij elkaar.’

Insomnium © Terhi Ylimäinen

Vlak na het vorige album, ook in 2023, brachten jullie de EP ‘Songs Of The Dusk’ uit. Dat waren voornamelijk zachtere songs. Is dat de reden waarom ‘Netherworlds’ voornamelijk uptempo is geworden?

‘Die kalmere songs op de EP waren een bewuste keuze die we gescheiden wilden houden. Het was een collectie zachtere songs die wat gemakkelijker in het gehoor liggen, maar het was nooit onze bedoeling om onze stijl te veranderen of een softere band te worden. Het vorige album ‘Anno 1696’ was vrij donker en ruw, bijna black metal op sommige momenten, en het nieuwe album ‘Netherworlds’ heeft eerder een traditionele Insomnium-sound. Heel wat songs zijn – zoals je zei – uptempo, dus vermoed ik dat ze het live goed gaan doen. Het is een rock-‘n-roll-album (grinnikt). Slechts enkele songs zijn een beetje progressief getint of kalmer van aard, maar het komt erop neer dat het een rock-‘n-roll-album is.’

Het nummer ‘The Hour Grows Late’ is belangrijk om even bij stil te staan, want daar hebben maar liefst drie Amorphisleden aan meegewerkt. Hoe werd dit werkelijkheid?

‘Dat was aanvankelijk niet gepland, het is gewoon zo gelopen. Markus schreef dat nummer en op de demo had hij er al een wilde keyboardsolo bijgevoegd. Hij wou echter liefst een ware toetsenist om het op het album in te spelen, dus had hij het al aan Santeri Kallio gevraagd. Uiteraard spelen ze beiden in Cemetery Skyline, dus was het simpel om Kallio te benaderen. En dan later stelde onze producer Miiro Varjus voor om aan Tomi Joutsen te vragen de cleane zang te doen in het refrein. Dat was een goed idee. Het werd één van de beste refreinen die we hebben. Vervolgens waren we op dreef en vroegen we Tomi Koivusaari om de growls-sectie in het middenstuk te doen en vervolgens hadden we dus drie Amorphis-leden in de song. Het spreekt voor zich dat het echt cool was voor ons om die song samen met deze gasten te maken.’

Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 243.