‘Among The Seeds Of Death’ is inmiddels het zestiende Master-album. Voelt zo’n plaat als een mijlpaal of pak je elk nieuwe Master-release nog steeds min of meer hetzelfde aan als tientallen jaren geleden?
‘Voor mij verandert er eigenlijk niets. Ik schrijf songs op mijn akoestische gitaar, neem ze mee naar de studio en vervolgens repeteren we ze met de band. Toen we aan het album begonnen, kwam er echter weer een tournee tussendoor. Daarna kwamen er nog een paar festivals bij en vervolgens weer een tournee. Iedere keer als je een pauze hebt gehad, moet je weer opnieuw beginnen. Het probleem is dat ik niet zomaar vier of vijf maanden achter elkaar vrij kan nemen om alleen maar aan een album te werken. Daar heb ik de tijd en de luxe niet voor.’
Je vertelde ons in het verleden dat je behoorlijk veel leest. Heb je de laatste tijd iets gelezen dat je bijzonder interessant of tot nadenken stemmend vond en dat zijn weg gevonden heeft naar de nieuwe songs?
‘Niet echt. Ik lees gewoon graag moordmysteries, politieromans en dat soort dingen, maar daar komt niets van terug in mijn muziek (lacht). Wat er momenteel in de wereld gebeurt, is altijd mijn belangrijkste inspiratiebron geweest. Soms kijk ik naar het nieuws, maar niet regelmatig, en dan krijg je al die dingen die voorbij komen: het conflict tussen Israël en Palestina, het conflict met Iran, al die toestanden rond Trump. Het nummer ‘Watch As Children Burn’ is daar door geïnspireerd. Overal ter wereld sterven vandaag kinderen, alleen maar omdat sommige megalomane machthebbers op zoek zijn naar meer macht en geld. Discharge zong er al over: ‘For how long do we tolerate these fools drunk with power. Drunk with power, obsessed with death.’ En de kinderen zijn daar het slachtoffer van.’
Het artwork van Richard Schouten is opnieuw erg opvallend. Er zitten een aantal intrigerende details in – waaronder iets wat op een bisschopsmijter lijkt en een driewielertje voor een peuter.
‘Ik heb Richard een paar nummers en de titel van het album gestuurd en hij heeft vervolgens, zoals hij altijd doet, een schilderij gemaakt. Toen ik zag wat hij had gemaakt, vond ik het meteen geweldig. Iedere keer als hij artwork voor me maakt, ben ik er helemaal weg van. Ik heb niets met religie; georganiseerde religie is wat mij betreft gewoon een farce. Als je naar de paus en het Vaticaan kijkt, dat zijn gewoon miljonairs. Ze leven als koningen en prediken tegelijkertijd het woord van God. Dat vind ik één grote grap. Richard heeft de bisschopsmijter in het artwork verwerkt. Dat was zijn idee en ik vind dat het perfect bij het album past.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 243.
