HACKETT & ROTHERY

Als je plots deze twee titanen samen ziet, maar vooral ook samen hoort, dan word je heel vlug overweldigd met emoties. Steve Hackett was gitarist van Genesis in de beginperiode en Steve Rothery maakt nog steeds het mooie weer als gitarist van Marillion. Een samenwerking die al lang in de planning zat, maar door het drukke schema van beiden nooit afgewerkt raakte en nu is het album er eindelijk toch. Van twee gitaarlegendes verwacht je een spetterend duel met vingervlugge solo’s en pogingen om mekaar de loef af te steken. Maar niks is minder waar. De muziek primeert en de instrumentale nummers geven vooral de sfeer weer van Whitby, de geboortestreek van Steve Rothery. Het is een streek van stormen en de ruwe zee met gevaarlijke golven. Voldoende inspiratie voor nummers over de gevaren van de diepzee en de gevolgen ervan. Het album, waaraan jarenlang is gewerkt, bevat zeven instrumentale composities die vloeiend schakelen tussen het filmische en het intieme. De eerste single 'The Black Sea' is de perfecte introductie tot de sonische wereld die ze samen hebben gecreëerd. Je voelt de chemie die ontstaat als ze samen spelen en componeren. Voor 'The Black Sea' creëerden de gezamenlijke gitaarklanken met de toetsen een sterke sfeer van intrige, samen met een gevoel van een muzikaal avontuur op een donkere zee. Het laatste nummer ‘Pacific Coast Highway’ demonstreert de virtuositeit van Steve Hackett op een mondharmonica. Een meer uptempo song die het meesterwerk mooi afsluit. Niemand kan dit negeren, dit wordt de plaat van het jaar voor mij. Ik hoop dat dit ooit een vervolg krijgt, ondanks hun druk schema.