THE OCEAN
Solaris
Voor wie ook maar een héél klein beetje thuis is in de post-metalscene, is The Ocean een naam die de oren doet spitsen. De Duitse band (of collectief, ze noemen zich dan ook wel The Ocean Collective omwille van de vele samenwerkingen met mensen van buitenaf) slaagt er sinds 2000 in om het hart van elke post-fan telkens weer te raken met grootse platen en dito concerten. Dat is nu niet anders, want ‘Solaris’ is weer een klapper van formaat geworden. Na jaren conceptalbums te hebben gemaakt rond de geologische tijdperken van onze planeet, heeft bandstichter, zanger en gitarist Robin Staps nu een compleet ander concept gevonden, al is dat niet minder groots. Hij vond inspiratie in ‘Solaris’, een sci-fi film uit 1972 van Andrei Tarkovsky …, al is de remake van Steven Soderbergh uit 2002 hier wellicht bekender. Zoals je al kon vermoeden, maakten Robin en zijn makkers er een ‘larger than life’-concept van, waarin de grootsheid van de kosmos, met daar tegenover de futiliteit van onze menselijke emoties, muzikaal vorm worden gegeven op erg uiteenlopende wijze. In een song als ‘Simulacra’ voert de klare zang van Robin, bijgestaan door de klaaglijke vrouwenstem van Lane Shi, de bovenhand, al wordt het naar het einde toe pittiger. Een prima manier om op te bouwen naar het strijdvaardige ‘Belligerence’, die eerder als een sludgesong bestempeld kan worden en wellicht de heavieste song van ‘Solaris’ is. Heel anders is het melancholische ‘Ultima Esperanza’, waarin Lane Shi net heftiger van leer trekt, de syncope progritmes alle kanten uit springen en de keyboards niet enkel sfeervol zijn, maar ook rare bokkesprongen maken. Niet helemaal verwonderlijk, want niemand minder dan Thorsten Quaeschning van Tangerine Dream leverde meerdere bijdragen op modulaire synthesizers! Ongelofelijk trouwens dat deze 71 minuten durende schijf zo samenhangend klinkt, want maar liefst de helft van The Ocean vertrok in 2025 en moest dus worden vervangen en ingewerkt. Toch slaagde men daarin, zonder zelfs maar een beetje van de typische sound van The Ocean te verliezen! Mix en mastering zijn overigens van topkwaliteit, maar dat heb je nu eenmaal met Jens Bogren achter de knoppen. Kortom: ‘Solaris’ is weerom een bescheiden meesterwerk geworden dat in elke post-metal-collectie thuishoort.
