Een fijn avondje christelijk (hard)rock met een persoonlijke kijk in het donkere binnenste van de frontman? Daarvoor ben je bij het Amerikaanse Skillet aan het juiste adres.
Tekst en foto’s: Rudy De Doncker
De avond werd geopend door STORM ORCHESTRA (7), een Frans alternatief rocktrio waarvan ik eerlijk gezegd nog nooit had gehoord. Drummer Loïc Fouquet zette meteen de toon door op zijn drumriser te klimmen en met opgeheven vuist het publiek te begroeten. Het drietal bestaat verder uit bassist Adrien Richard en zanger/gitarist Maxime Goudard. Ik moet toegeven: vanaf de eerste noot hadden ze het overgrote deel van de zaal helemaal mee, vooral het Franstalig sprekende deel van de aanwezigen. Het klassieke spelletje “zien welke kant van de zaal het luidst kon zijn” was overbodig als je maar een half uurtje speeltijd hebt. Al bij al een verdienstelijke prestatie.
De laatste indoorshow van de christelijke rockers van SKILLET (9) dateert alweer van drie jaar geleden. Toen werd er gespeeld in de Paleis 12 Club, nu de ING Arena. Vandaag staan ze in de Brusselse AB, wat volgens mijn bescheiden mening toch een betere keuze is. Al vanaf het eerste nummer ‘Surviving The Game’ maakten de rookkanonnen overuren en werd duidelijk dat dit meer was dan zomaar een rockshow, dit was een totaalspektakel. De mooie visuals op de videoschermen gaven het geheel een extra dimensie.
Drumster Jen Ledger zat op een indrukwekkende riser die bijna tot aan het plafond leek te reiken. John Cooper deed wat hij altijd doet: elk moment spelen alsof het ertoe doet en als een ware volksmenner liet hij het publiek uit zijn hand eten. Bij het vierde nummer set kregen de CO2-kanonnen een tweede leven toen John er eentje aan elke arm bevestigde en de voorste rijen onder vuur nam. We hebben hem dat al vaker zien doen, maar who cares? Gene Simmons heeft 50 jaar lang vuur en bloed gespuwd. Ondertussen palmden Korey en tweede gitarist Seth Jens drumriser in, waar ze op de hydraulische platforms aan beide kanten klommen en op en neer gingen. Spektakel verzekerd.
Maar Skillet draait niet alleen om spektakel. John laat af en toe in zijn ziel kijken en vertelt openhartig over de donkere periode van zijn leven. “Soms was muziek het enige wat ik had”, klonk het. “Wie je ook bent, wat je ook doormaakt, waar je ook vandaan komt — we willen dat je nog een dag verder geraakt.” Op dat moment kwam Jen van haar riser naar voren om naast hem te staan, terwijl een crewlid het drumstel overnam. Samen zongen ze aan de rand van het podium, in de zaal kon je een speld horen vallen. Eindigen deed Skillet met ‘The Resistance’. Wedden dat we deze sympathieke band volgend jaar ergens op een wei in de Kempen gaan zien?
