... / Story's / Markant / HARLOTT zoekt de grenzen op
Markant

Updated 05/10/2026

Markant

HARLOTT zoekt de grenzen op

Na zes jaar radiostilte is de Australische thrash metalformatie Harlott terug met een nieuw album, genaamd ‘Exsequiis’, dat duidelijk laat horen dat de band groeide in die tijd. In dit interview blikt frontman en gitarist Andrew Hudson terug op de lange schrijf- en opnameperiode, grotendeels te wijten aan zijn verhuis naar Tasmanië. ‘Tasmanië ligt toch een heel eind van Melbourne. Toen ik verhuisde, was het album op muzikaal vlak al voor ongeveer tachtig à negentig procent af. Maar de zang moest nog worden opgenomen. Dat betekende telkens heen en weer vliegen voor de opnamesessies. Daardoor verliep alles veel trager dan gepland. Maar we zijn terug en dat is het belangrijkste.’

De albumtitel ‘Exsequiis’ komt uit het Latijn. Welke betekenis zit hierachter?

‘Het is eigenlijk een beetje absurd, want ik spreek geen Latijn. Maar voor zover ik begreep, verwijst de titel naar een laatste rite, een begrafenisstoet of een soort afscheidsceremonie. Onze eerste drie albums vormden min of meer een trilogie: iets wordt geboren, groeit op en sterft uiteindelijk. Daarna brachten we als vierde album ‘Detritus Of The Final Age’ uit, wat eigenlijk de restanten van de mensheid na haar ondergang beschreef. Voor dit nieuwe werk wilden we nog een stap verder gaan. Hoe vaak kan iets sterven? Uiteindelijk vonden we een titel die eerder de begrafenis van een samenleving of zelfs van de gehele wereld omschrijft.’

Harlott © Rob Brens

Waren er bepaalde gebeurtenissen die het schrijfproces beïnvloedden?

‘Niet echt. De grootste invloed was eigenlijk de ontvangst van ‘Detritus Of The Final Age’. Dat album week een beetje af van wat mensen van Harlott gewend waren. Maar de reacties waren toch wel heel positief. Veel recensenten schreven dat ze benieuwd waren hoe we die nieuwe elementen verder zouden ontwikkelen. Daarom leek het logisch om daarop verder te bouwen. De pandemie speelde natuurlijk ook een rol. We zaten in Melbourne, één van de strengst afgesloten steden ter wereld. Er was dan ook weinig anders te doen dan muziek maken.’

Harlott wordt nogal eens vergeleken met Slayer, maar uiteindelijk brengen jullie toch een eigen identiteit. Hoe zag je zelf jullie sound evolueren doorheen de jaren?

‘Ik hoop vooral dat we beter worden naarmate we ouder worden. Je hoopt dat je onderweg iets leert en dat je die ervaring kunt gebruiken. Slayer is ook zowat de meetlat waarmee alle thrash metalbands worden vergeleken. Natuurlijk zijn wij beïnvloedt door Slayer, maar ook door Kreator, Testament en Megadeth. Als je thrash speelt, komen je invloeden nu eenmaal uit die hoek. En ik weet dat mijn zang de richting van Tom Araya uitgaat. Maar uiteindelijk heb ik die stem en wij schrijven de nummers zoals wij ze schrijven. Dat vormt onze eigen identiteit. Ik denk dat Harlott vandaag herkenbaar klinkt als Harlott. Na vijf albums wordt het steeds moeilijker om jezelf niet te herhalen. Hopelijk zijn we daar opnieuw in geslaagd. Thrash metal heeft geen handleiding meer nodig, maar wel bands die de grenzen durven opzoeken.’

Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 242.