‘First Spell’, betekent dit dat er ook nog andere albums komen?
‘Zeker weten! De titel is bewust gekozen als een begin. Dit is slechts het eerste hoofdstuk van Leatherwitch. De naam gaat veel verder terug dan mensen misschien denken. Ik begon de bijnaam ‘Leather Witch’ te gebruiken rond de tijd van het eerste Crystal Viper-album, begin jaren 2000. Voordat ik trouwde, was mijn volledige naam voor veel mensen buiten Polen moeilijk uit te spreken, dus kwamen we op het idee om de bijnaam te gebruiken in plaats van mijn echte naam. Toen dit nieuwe project ontstond, herinnerde mijn man me eraan en we realiseerden ons dat de naam de sfeer en identiteit van de muziek perfect weerspiegelde. Leatherwitch roept onmiddellijk een bepaald beeld en gevoel op: klassieke heavy metalenergie, leer, duisternis, mysterie kracht, vrijheid en verbeeldingskracht. Het voelde gewoon goed.’
Heb je alle muziek en teksten geschreven?
‘Ja, absoluut alles. Alle muziek, alle teksten, alle arrangementen. Ik heb ook alle instrumenten en zang zelf opgenomen, behalve de gastsolo’s van Giuseppe Taormina (ex-Crystal Viper) en Ginoir. Giuseppe heeft alle gitaarsolo’s op het album opgenomen, behalve die van ‘Bound By The Night’. Inspiratie komt uit allerlei verschillende hoeken. Natuurlijk is klassieke heavy metal altijd een enorme inspiratiebron, maar ik haal ook inspiratie uit fantasieliteratuur, horrorfilms, mythologie, de natuur, alledaagse emoties, persoonlijke ervaringen en zelfs volkomen gewone situaties.’
Wat is het belangrijkste verschil tussen Crystal Viper en Leatherwitch?
‘Leatherwitch is rauw, direct en instinctief. Bij Crystal Viper was er vaak een meer epische en gestructureerde benadering van het songschrijven. Leatherwitch voelt directer, agressiever en spontaner aan. De riffs zijn scherper, de energie is ruwer en ik heb niet te veel nagedacht over de arrangementen. Ik wilde dat dit album klassiek zou klinken, maar opgenomen met moderne apparatuur en de productiemogelijkheden van de eenentwintigste eeuw. Het heeft dus die oude heavy metalgeest, maar zonder kunstmatig ‘retro’ te willen klinken. Omdat ik alles zelf heb opgenomen, heeft de plaat tegelijkertijd ook een heel samenhangend karakter. Elk instrument volgt precies dezelfde emotionele intentie die ik in mijn hoofd had toen ik de nummers componeerde.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 241.
