Zo zitten we ineens aan het begin van een nieuw hoofdstuk, waarbij je jezelf opnieuw lijkt te hebben uitgevonden. Hoe ontstaat zoiets?
‘De muziek begon als een soort eerbetoon aan oudere elektronische bands, zoals Tangerine Dream. Maar hoe langer ik ermee bezig was en hoe vaker ik terugging om dingen te veranderen, te herprogrammeren en te herschikken, hoe meer het iets op zichzelf werd. En op dat punt ga je eigenlijk gewoon mee met wat de muziek vraagt. Ik had genoeg controle over de klanken en de richting, dus echt verrast was ik niet, maar tegelijk begin ik nooit met het idee dat iets per se op een bepaalde manier moet eindigen. Ik laat muziek liever haar eigen weg vinden. Het ene idee brengt je vanzelf bij het volgende en zo bouw je verder. Ik probeer dingen uit, kijk wat werkt en volg waar het me naartoe leidt.’
Een titel als ‘Ghosts Of Europa’ roept al snel van alles op, zeker vandaag, in een wereld waarin oorlog en politieke spanningen weer heel dichtbij voelen.
‘Het is zeker geen politiek statement. Die zin kwam gewoon bij me op tijdens de covidperiode, dus nog vóór de oorlog en al de rest. En zoals met veel dingen die in mijn hoofd opduiken, schrijf ik ze dan ergens op om ze later misschien nog eens te gebruiken als ze ergens bij passen. Op een bepaald moment voelde die titel gewoon juist voor de muziek waar ik mee bezig was. Ook de stukken tekst die ik erbij wilde gebruiken, sloten daar goed op aan. Ik snap dat mensen daar iets politieks of zelfs profetisch in horen en ik vind het op zich prima dat ze hun eigen lezing op mijn muziek en teksten loslaten, maar zo was het nooit bedoeld.’
Jouw muziek klinkt als iets van een buitenstaander, misschien zelfs van een kluizenaar. Zeker als je het vergelijkt met hoe veel andere muziek eerder confronterend en bijna opdringerig is.
‘Ik snap wel wat je bedoelt en als mensen mijn muziek zo ervaren, is dat voor mij helemaal oké. Dat blijft natuurlijk iets heel persoonlijks. Ik luister zelf de laatste jaren nauwelijks nog naar muziek van anderen. Ik steek zoveel tijd in het maken en finetunen van mijn eigen klanken, dat ik vooral stilte wil wanneer ik er niet mee bezig ben. Om eerlijk te zijn, heb ik geen idee meer wat er allemaal buiten mijn eigen werk gebeurt. Natuurlijk wil ik alleen muziek uitbrengen waar ik zelf achter sta, maar ik wil ze niemand opdringen. Ik hoop gewoon dat mensen die er iets in vinden, er vanzelf naartoe getrokken worden.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 240.
