De meest prangende vraag die we wilden en moesten stellen kon uiteraard niet meer voor de hand liggen: wanneer werd het duidelijk dat het tijd was om Neurosis terug uit het limbo te halen? ‘Ik denk dat het eind 2023 was toen we nog eens met zijn vieren (naast Von Till zelf gaat het dan om bassist Dave Edwardson, drummer Jason Roeder en toetsenist Noah Landis, FC) samen kwamen om gewoon een beetje rond te hangen en voorzichtig wat te jammen. Er was geen plan en we hadden totaal geen idee of we met Neurosis of iets compleet anders bezig waren. Vanaf het moment dat we onze instrumenten inplugden en de versterkers aanzetten stroomden de riffs en ideeën er rijkelijk uit, dat zeker, maar waarvoor ze gebruikt gingen worden was toen nog maar de vraag. Het werd wel vrij snel duidelijk dat er terug een vijfde man moest zijn zodat we terug dezelfde muzikale bezetting konden hebben. Begin 2024 hebben we dan aan Aaron gevraagd of hij ons niet wilde vervoegen. Zijn naam was de enige die ter sprake kwam. We hebben geen ellelange discussies gehad of hopen mensen uitgecheckt, niets van dat alles. We zochten iemand die we kenden en die ons door en door begreep. Iemand die, net als wijzelf, geen traditionele muzikant was of een zogenaamde ‘shredder’, maar wel op eenzelfde manier muziek emotioneel begreep. Aaron was gewoon de geknipte man. Hij is letterlijk met Neurosis opgegroeid en doorheen de jaren hadden we al verschillende keren met elkaar samengewerkt. Bovendien is hij een enorm creatief persoon die telkens weer grenzen wil verleggen en emotioneel krachtige muziek wil creëren.’
'Godzijdank ging hij op ons aanbod in, want ik zou niet geweten hebben wat we anders hadden moeten beginnen, haha! Maar goed, gedurende dat jaar zijn we aantal keren samengekomen om aan songs te werken en dat ging verrassend vlot, maar nog steeds was er geen concreet plan of doel. Dat we aan nieuw materiaal voor Neurosis aan het werken waren, dat was ondertussen duidelijk. Maar op het wanneer, waarom en hoe konden we vooralsnog geen antwoord geven. Was het om ons eigen ego te strelen? Om te kijken of we het nog konden? Of wilden we gewoon onze rockband van weleer terug hebben? We wisten het allemaal nog niet. We wisten enkel dat Neurosis alleen maar kon terugkeren als de band ons als individuen zou overstijgen en weer iets toe kon voegen aan het grote geheel.’
Toen ‘An Undying Love For A Burning World’, die op de dag van de aankondiging meteen integraal te beluisteren viel (zij het enkel digitaal aangezien de fysieke dragers pas midden mei in de rekken zouden liggen), na enkele dagen tot het collectieve geheugen van de fans was doorgedrongen, regende het werkelijk superlatieven. Vrijwel iedereen was het erover eens dat Neurosis door de grote poort was teruggekeerd en één van de sterkste albums uit hun carrière had afgeleverd. Ook wij staken onze lofbetuigingen niet onder stoelen of banken en durven de plaat gerust naast onsterfelijke klassiekers als ‘Through Silver In Blood’ en ‘Enemy Of The Sun’ plaatsen.
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 240.
