Voivod heeft altijd in een eigenzinnig universum geopereerd – dissonant, sci-fi-gedreven en allesbehalve conventioneel. Op het eerste gezicht zou je denken dat jullie songs – en zeker het oudere werk – zich niet meteen lenen voor een orkestrale bewerking. Hadden jullie die bezorgdheid aanvankelijk ook?
‘Niet echt. De orkestmuzikanten waren juist heel enthousiast om met ons songmateriaal aan de slag te gaan. Ze herkenden zelfs bepaalde passages die beïnvloed zijn door componisten als Béla Bartók, Dmitri Sjostakovitsj en Krzysztof Penderecki – muziek waar Piggy vroeger naar luisterde. In nummers als ‘Pre-Ignition’ hoor je die invloeden duidelijk terug, en zij pikten dat meteen op. De muziek van Voivod heeft altijd iets eigenzinnigs gehad, o.a. door die dissonantie. We hebben nooit geklonken als een typische rock-‘n-rollband. Maar de muzikanten wisten precies waar ze welke partijen moesten plaatsen en slaagden erin onze nummers echt opnieuw tot leven te brengen.’
De tracklist van ‘Symphonique’ overspant jullie volledige carrière – van het debuut ‘War And Pain’ tot het meest recente werk. Hoe hebben jullie bepaald welke nummers in aanmerking kwamen?
‘We wilden een zo breed mogelijk beeld van onze carrière schetsen, al was dat niet evident. Sommige nummers lenen zich nu eenmaal beter voor een orkestrale bewerking dan andere. Tegelijk wilden we dat het geheel mooi samenhing én hier en daar voor verrassingen zorgde. Dat betekende ook dat we een paar moeilijke knopen moesten doorhakken. Persoonlijk had ik soms misschien andere keuzes gemaakt, maar uiteindelijk denk ik dat we tot een sterke en evenwichtige setlist zijn gekomen.’
De zittende concertopstelling zorgde voor een heel andere sfeer dan bij een typische Voivod-show. Veranderde dat volgens jou ook de energie-uitwisseling tussen band en publiek?
‘Voor het orkest was het sowieso een totaal andere ervaring. Normaal zit het publiek stil, wacht tot een stuk gedaan is en applaudisseert dan. Maar bij ons stond het publiek recht, gingen de vuisten de lucht in en werd er geschreeuwd en gejuicht. We kregen zelfs een staande ovatie (lacht). Zo’n uitbundige reactie zijn ze bij een orkest helemaal niet gewend.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 239.
