Waarom ‘Eclipse’? Heb jij iets met astronomie?
‘(lacht even) Eigenlijk is het een metafoor voor wat er vandaag in onze wereld gebeurt. De zon staat voor onze beschaving en voor de positieve evolutie die we sinds de oudheid hebben doorgemaakt. Slavernij is grotendeels afgeschaft, we leven in democratieën en er is meer respect voor andere volkeren en culturen. We aanvaarden dat mensen op verschillende manieren leven. Natuurlijk is niet alles perfect, want mensen blijven mensen. Er zijn nog altijd hebzucht en lage instincten, maar we hebben wel een samenleving opgebouwd waarin democratie, pluralisme en empathie een belangrijke plaats innemen. Dat is waar de zon in de eclips voor staat. Die lage instincten worden dan weer gesymboliseerd door de maan, die voor de zon schuift en de aarde in duisternis hult. Dat is precies wat er vandaag gebeurt en daar maak ik me oprecht zorgen over. Tegelijk biedt een eclips ook hoop. De zon verdwijnt immers niet echt; ze wordt slechts tijdelijk aan het zicht onttrokken en keert altijd terug. Zo zie ik het ook met onze samenleving. Een westerse democratie kan tijdelijk afglijden naar autoritarisme en ons in een periode van duisternis storten, maar het ideaal van een vrije en rechtvaardige samenleving blijft bestaan. Daar kun je voor blijven vechten. Uiteindelijk zal de maan opnieuw voorbijtrekken en zal het licht terugkeren. Het enige wat niet helemaal klopt aan deze metafoor is dat een eclips vanzelf voorbijgaat. Wat er vandaag in onze maatschappij gebeurt, zal niet vanzelf verdwijnen. Daar zullen we zelf iets aan moeten doen.’
De band lijkt zich met veel verschillende muziekstijlen bezig te houden, zoals symfonische metal, power metal, extreme metal en folk metal met Keltische invloeden.
‘Het hangt ervan af wat jij eigenlijk bedoelt met symfonische metal. Wij gebruiken bijvoorbeeld zo goed als geen operastemmen, en dat geldt nu evengoed voor Nightwish, Within Temptation en Delain. Dat is op zich geen bepalend kenmerk om muziek als symfonische metal te bestempelen, ook al kan het er uiteraard deel van uitmaken. Voor mij is het orkestrale aspect vooral een manier om een nummer te arrangeren en niet zozeer een essentieel onderdeel van de definitie van symfonische metal. Eigenlijk houd ik me al jaren met dat onderwerp bezig. Heel wat metalgenres zijn vrij eenvoudig te definiëren, zoals thrash metal, death metal, djent of power metal. Ze maken allemaal min of meer gebruik van dezelfde instrumenten en vergelijkbare arrangementen. Wanneer ik een nummer schrijf, vertrek ik vaak van een gitaarriff, maar daarin verwerk ik invloeden uit allerlei metalstijlen. In één song kan je bijvoorbeeld invloeden van eighties-hardrock à la Judas Priest horen, terwijl dertig seconden later een moderne riff opduikt. Ik krijg die vraag natuurlijk wel vaker, maar voor mij is het moeilijk om één label op onze muziek te kleven. Als je Keltische invloeden, power metal en filmische elementen met elkaar combineert, kan je dat moeilijk nog puur symfonische metal noemen. Overigens zijn die invloeden altijd al aanwezig geweest in de muziek van Xandria.
Deze keer zijn er meer rauwe vocalen.
‘Al sinds de jaren negentig ben ik een grote fan van black- en death metal. Ik heb die invloeden alleen vrij lang uit mijn eigen muziek gehouden. Natuurlijk heb je daar ook een zanger of zangeres voor nodig die die stijl aankan. Soms evolueert een band op een heel natuurlijke manier, zoals bij Nightwish. In het begin schreef Tuomas eerder akoestisch georiënteerde muziek, maar toen Tarja bij de band kwam, werd het geluid veel bombastischer om haar operastem beter tot zijn recht te laten komen. Toen Ambre zich bij Xandria aansloot, hadden wij eindelijk iemand die ook de growls perfect beheerste. Ambre beschikt over een enorm breed vocaal spectrum: van pop- en rockzang over een operastem tot agressieve vocalen. Dat maakt haar ook bijzonder geschikt om de oudere songs te brengen. Af en toe zal ik nog wel een operastem in een nummer verwerken, maar ik wil niet dat de band volledig rond dat ene element draait. Voor mij zou dat te eendimensionaal en voorspelbaar worden. Ik hou van variatie en van uiteenlopende muzikale landschappen.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 241.
