THE QUILL

Deze Zweedse rockveteranen zijn al drie decennia lang een vaste waarde in het harde rocklandschap. De groovende songs zijn steevast van een degelijke kwaliteit. Na het fel gesmaakte ‘Wheel Of Illusion’ is er twee jaar later het twaalfde album ‘Master Of The Skies’, alweer voorzien van een mooie kleurrijke en gedetailleerde albumcover. Na het geluid van een opstijgend oorlogsvliegtuig biedt de eerste logge riff zich aan op de titeltrack. Dit is een gezapige laag gestemde rocktrack voorzien van alle vertrouwde ingrediënten. De stem van Magnus Ekwall heeft nog niets aan kwaliteit ingeboet. Die ligt in het verlengde van Ozzy en kan de noten lang aanhouden zoals Bruce Dickinson. ‘Dark City’ is een vintage Black Sabbath-nummer met Iommi-gitaarspel dat prima wordt vertolkt door medeoprichter Christian Carlsson. Op akoestische wijze wordt ‘You Can Not Kill My Soul’ opgebouwd naar een echt stoner nummer, lekker meeslepend. ‘Son Of Light’ is een speels en lichtvoetig tussendoortje en vormt een brug naar ‘If Tomorrow Never Comes’ waar de band een versnelling hoger schakelt met een killer riff. ‘Now You Are Gone’ is opnieuw een korte track met psychedelische invloeden. De twee korte tracks worden ruimschoots gecompenseerd door het bijna 10 minuten durende ‘Mastodon’. Zoals te voorspellen is de opbouw zeer langzaam en log, de tempowisselingen die er daarna insluipen maken hier een boeiend werkstuk van. De zang is heel meeslepend en drums en bas bonken lekker vet. Zoals op een menukaart wordt het dessertje tot het laatst gehouden. De fans van authentieke rock weten weer wat gedaan en dat is dit album blind aanschaffen.