XENTRIX

Sinds zanger Jay Walsh bij Xentrix is begonnen, hebben de Britten als het ware hun tweede jeugd gevonden. Met ‘Allied With The Enemy’ brengen ze onder Jay Walsh al hun derde plaat uit, hun zevende in totaal, waarbij er ten opzichte van de vorige albums met Walsh niet zoveel gewijzigd is qua sound en sfeer op het album. Alles wordt nog steeds vakkundig en netjes ingezongen en Xentrix laat zich nog steeds rijkelijk beïnvloeden door acts als Testament en andere Bay Area-thrashers. Hierbij valt het ook op dat ‘Allied With The Enemy’ opnieuw een behoorlijk snelle plaat geworden is. Pure thrash volgens het boekje dus, met veel riffs, tempowisselingen en knap uitgewerkte solo’s. Zoals in het rustige ‘The Dark Eternal’, dat een ferme knipoog naar Metallica geworden is. Het genre van thrash waar we in principe al een tijd niet echt meer verrast van opkijken, maar toch met een goedkeurend en knikkend hoofd nog steeds graag beluisteren. Al weet Xentrix in sommige songs ook wel een eigen stempel te drukken. Vanaf de snelle opener ‘Rip Saw’ zit de sfeer er goed in en wordt het meteen duidelijk dat Xentrix niet moet onderdoen voor veel van Amerikaanse collega’s. Andy Sneap heeft er overigens perfect voor gezorgd dat alles vetjes is opgenomen en de glasheldere productie is dan ook een terecht pluspunt voor dit album. Met het instrumentale ‘We Drink The Same Poison’ sluit Xentrix deze ‘Allied With The Enemy’ mooi af.