Updated 03/11/2026
FORBIDDEN
Forbidden
Wie bij de doorstart van Forbidden denkt dat oprichter en componist Craig Locicero een doorslagje van de eerste platen heeft gemaakt, is eraan voor de moeite. Op muzikaal vlak doet deze ‘Forbidden’ in sommige songs wel aan de roemruchte periode van de groep denken, maar zanger Norman Skinner drukt met zijn markante zang een serieuze stempel op de plaat. Wat wel compleet overeind blijft, is de snelle en agressieve aanpak van hun typische thrash in enkele nummers en dit in combinatie met de nodige melodie. Al klinkt het door toedoen van Skinner wel een stuk moderner uiteraard. Dat is al meteen hoorbaar vanaf de eerste track ‘Single Point Failure’, een nummer dat meteen laat horen waar het om draait op deze plaat: pure snelle Bay Area-thrash, die door de diverse manieren van zingen door Skinner een aparte sound heeft meegekregen. Persoonlijk ben ik ook meer fan van de ruige, agressieve zanglijnen en spreken de melodieus gezongen stukken mij minder aan. Al kan ik mij goed voorstellen dat sommigen er misschien net anders over denken. Het is dan ook een album dat de oude fanbasis zal verdelen qua mening. Wat niet wegneemt dat songs als ‘Burning The Lungs Of Earth’ en ‘Divided By Zero’ muzikaal sterk in elkaar steken. Al volgen er hierna ook wel enkele nummers die moeite hebben om te overtuigen. Zoals het vreemde ‘Jisei’ bijvoorbeeld. Al wordt dat wel goedgemaakt door het knappe ‘Mutually Assured Dysfunction’ dat erop volgt. Niettemin is vooral het tweede deel van het album wat moeilijk te verteren. De afsluitende songs ‘Sol Grave’ en het te lang uitgesponnen ‘Flower Of Life’ zullen bij veel fans van het eerste uur de wenkbrauwen doen fronsen. Persoonlijk heb ik ook geen behoefte aan violen in een Forbidden-song. Is ‘Forbidden’ dan een slechte plaat geworden? Nee, zover gaan we het niet drijven. We hebben wel respect voor de manier waarop Forbidden zijn grenzen wil verleggen en nieuwe aspecten in hun thrash wil leggen, maar het roept toch enkele vragen op. Zoals: neem je deze plaat binnen enkele jaren nog eens uit je kast, of opteer je toch voor één van de eerste twee? Voor mijzelf weet ik het antwoord al.