Geen singles, geen promo, geen hints: ineens losten jullie ‘Lose Your Self’ voor alle fans. Waarom hebben jullie ervoor gekozen om zo plots iedereen van z’n sokken te blazen?
‘We wilden dat onze fans op een volledig nieuwe manier naar ons werk konden luisteren. We willen graag een nieuwe ervaring brengen. We hebben het al vaak gehad over het belang van een overkoepeld werk zoals een album en de tocht die je daarmee aflegt. Als je op voorhand singles dropt en de hype alsmaar meer opbouwt, loop je het risico dat mensen de singles skippen als de volledige plaat er dan eindelijk is. Dat wilden we deze keer voorkomen. Dit album moet je als één geheel ervaren. We willen dus echt dat mensen op ‘play’ drukken en zich laten meeslepen. Onze vorige langspeler, ‘A Kiss For The Whole World’, stond een tijdje op nummer één in de lijsten in de UK. We wilden onszelf geen stress opleggen om dat te proberen evenaren of verbeteren. Door onze aanpak hebben we veel meer kunnen genieten van het werken aan dit materiaal.’
Als je spreekt over het belang van een overkoepelend werk, was het dan makkelijk om de muzikale puzzel te leggen ditmaal?
‘Dat is nooit makkelijk. Ik heb ooit gedroomd dat ik op een dag een perfect idee zou hebben voor een conceptplaat en deze volledig van a tot z kan uitschrijven. Voorlopig blijft dat een droom (lacht). Het is een proces. We hadden een aantal songs en dan begin je te merken dat sommige organisch in elkaar kunnen vloeien. Dat sommige thema’s hand in hand mekaar opvolgen. Tijdens het creatieve proces moet je op instinct durven werken. Sommige stukken op ‘Lose Your Self’ zijn tien jaar oud, maar we hadden nog niet de perfecte formule gevonden.’
De surprise release heet ‘Lose Your Self’. Wat betekent deze titel voor jou? Heb je ‘Your Self’ gesplit omdat je niet wou concurreren met het mogelijks beste rapnummer aller tijden?
‘(lacht) Het helpt inderdaad om niet de aandacht te verliezen aan die topschijf van Eminem! Als mensen zeggen ‘Lose Yourself’, dan bedoelen ze vaak: laat je lekker gaan, doe eens gek en verlies de realiteit even uit het oog. Dat bedoelen wij hier niét. Wij zeggen: verlies je ego. Verlies je individuele capaciteit. Het is bijna een bevel. We voelen dat dit meer en meer belangrijk wordt. De moderne wereld staart zich blind op individualisme als hoofdfilosofie. Iedereen wil zijn eigen profijt en macht maximaliseren. Dat is niet de natuurlijke staat van het menselijke ras. Dat is volledig verwrongen. Het zit zo gecementeerd in de maatschappij om enkel aan jezelf te denken. Al onze albums spreken over de gevaren van hoe we leven. Nu focussen we ons op individualisme. Als de wereld je blijft zeggen dat je op je eentje staat, weet dan dat dit niet normaal is.’
Een meer uitgebreide versie van dit artikel lees je in RT 239.
