CRIMSON GLORY

Maar liefst 38 jaar geleden kwamen we met deze band in contact, de waanzinnig mooie hoes van hun tweede langspeler ‘Transcendence’, de mysterieuze maskers, zonder luisteren plaatje mee naar huis en luisteren maar, zo ging dat soms in die tijd! Het was liefde op het eerste gehoor. We bleven de band volgen en bleven fan. Een herstart met Wade Black (‘Astronomica’), een herstart met originele zanger Midnight (RIP), een poging met Todd Latorre (Queensrÿche)… alles viel steeds ineen. Toen we alle hoop opgegeven hadden kregen we een paar jaar terug het bericht dat de band er opnieuw staat met ene Travis Wills (Infidel Rising) achter de microfoon. Oudgediende snarenplukker van dienst Jon Drenning is er niet meer bij en vervangen door Mark Borgmeyer (Avenging Benji, Steel Angel). Nog steeds trouw op post zijn Ben Jackson, bassist Jeff Lords en drummer Dana Burnell. Nu, ‘Chasing The Hydra’, het eerste nieuwe album na 26 jaar, vergt op enkele songs na best wel wat luisterbeurten. De eerste songs ‘Redden The Sun” en het titelnummer klinken vertrouwd en Travis klinkt fantastisch en komt bij momenten dicht bij Midnight, maar er is/was uiteraard maar één Midnight! Het titelnummer zal beslist bij veel oude fans een grote glimlach op het gezicht toveren, want het gitaarwerk doet meer dan eens denken aan de CG-klassieker ‘Red Sharks’. Het volgende ‘Broken Together’ is eerder een vullertje. ‘Angel In My Nightmare’ is een groeier, de eerste draaibeurten vonden we er niet veel aan, maar geef het wat tijd, komt goed en dikke pluim voor Travis hier. Een ode aan de oude klassieker ‘Painted Skies’ is er in de vorm van ‘Indelible Ashes’. Ook ‘Beyond The Unknown’ heeft iets vertrouwds en doet aan de dagen van weleer denken. We krijgen een dipje met het flauwe ‘Armor Against Faith’, het daaropvolgende ‘Pearls Of Dust’ is gelukkig een slagje beter maar zeker geen topper. Afsluiter van dienst is het bij de heropstart uitgebrachte ‘Triskaideka’, lekker mooi en ingetogen. Nu, is ‘Chasing The Hydra’ een slechte plaat? Nee, zeker niet. Is het een topper? Nee, ook niet en al zeker niet als we die vergelijken met de eerste platen, maar we zijn uiteraard door de jaren heen verwend geweest. Feit is wel dat er weinig uitschieters zijn, maar die komen er misschien nog met meer luisterbeurten.