KHEMMIS

Het is wonderlijk hoe sommige bands langzaam maar zeker rijpen als goede wijn en bijgevolg alsmaar beter worden in wat ze doen. Het uit Denver stammende Khemmis heeft gekozen voor doomachtige heavy metal. Diep geworteld in de zompige oergrond van hun grote voorbeelden, maar de cleane, welhaast serene zang van gitarist Phil Pendergrass voegt er een verhalende sereniteit aan toe. Als extra voegt gitarist Ben Hutcherson daar geregeld een paar lijntjes grunts aan toe. Het melodieuze gitaarspel van de heren is zuivere ear-candy, gebracht met liefde voor authentieke heavy metal. Op dit naar de band zelf vernoemde vijfde studioalbum vinden we acht songs, korter van stof dan voorheen, maar het spelplezier spat ervan af. Vanaf openingstrack ‘Invocation Of The Dreamer’ imponeert het viertal – met nieuwe bassist David Small – met doomy weemoed versus pittige snelle passages. Naast de kalmte die uitgaat van de klare zangpartijen, zijn vurige gitaarsolo’s helder in de mix gezet door producer Dave Otero, zodat het geheel een verheven timbre krijgt dat ons meer dan eens aan While Heaven Wept doet denken. Of het nu de energieke drumsalvo aan het begin van ‘Gilded Chambers’ is of de heldere akoestische gitaren in ‘Tomb Of Roses’, de band verrast met een opvallend eigen aanpak. Afsluiter ‘Benediction Tones’ is daarbij het meest doomachtige nummer dat bij momenten zelfs knipoogt naar een melodie van My Dying Bride. Khemmis heeft het fingerspitzengefühl om imposante, doomachtige heavy metal een verheven aureool te geven! Het artisanale artwork draagt daartoe bij.