ODDLAND

De Finse band Oddland had ik sinds het geslaagde album ‘Origin’ uit 2016 wat uit het oog verloren. Met dit vierde album blijkt echter dat de groep een indrukwekkende evolutie heeft doorgemaakt. Oddland heeft altijd al een eigenzinnige, innovatieve kijk op progressieve metal gehad, al zijn invloeden van Pain Of Salvation duidelijk hoorbaar. Zanger Sakari Rantala beschikt over een stem die regelmatig doet denken aan die van Daniel Gildenlöw, al schakelt hij ook geregeld moeiteloos over naar krachtige growls. Doorheen de nummers duiken sfeervolle, bijna mediterrane klanken op, die verrassend goed samengaan met complexe, op djent geïnspireerde gitaarriffs. Opvallend is ook de aanwezigheid van saxofoon, die het geheel een bijzonder en herkenbaar karakter geeft. De meeste composities bewegen zich in een mid-tempo, maar kunnen op de juiste momenten bijzonder zwaar uithalen. De uitstekende muzikanten spelen geregeld met ongewone maatsoorten, zonder dat dit ten koste gaat van de emotionele impact. Integendeel: sommige passages klinken ronduit filmisch of zelfs licht orkestraal. ‘Unilluminate To Illuminate’ is een conceptalbum dat de wisselwerking tussen duisternis en licht in de menselijke ervaring centraal stelt. Dat thema komt zowel instrumentaal als vocaal overtuigend tot uiting. Zware, agressieve passages worden voortdurend afgewisseld met atmosferische intermezzo's, waarin piano en akoestische gitaar voor rust en contrast zorgen. Vergelijkingen met bands als Leprous, Tool en zelfs Gojira zijn niet onterecht, maar Oddland behoudt een duidelijk eigen gezicht. In de overvolle wereld van de progressieve metal bevestigt de band zich hiermee als een naam om in de gaten te houden.