SEVENDUST

Onverstoorbaarheid. Dat is het woord dat misschien nog wel het beste bij Sevendust past. De band werd opgericht in 1994, bracht in 1997 het titelloze debuut uit en maakte de gloriedagen mee van het nu-metaltijdperk. Maar pieken en dalen in het bestaan van de groep (zoals een faillissement), de ondergang van nu-metal en het populairder worden van andere genres, de opkomst van streaming en andere veranderingen in de wereld kregen de band niet klein. Integendeel. Sevendust bleef stoïcijns zijn ding doen en dat praktisch altijd met dezelfde line-up uit de beginjaren. Enkel gitarist Clint Lowery vertrok ooit bij de band, maar keerde binnen een jaar of drie weer terug. Ruim dertig jaar na oprichting is hier dan ook studioalbum nummer vijftien(!) en de band klinkt misschien wel frisser dan ooit. Opener ‘One’ is een enorm catchy rocktrack, met een lekker refrein en een heerlijke gitaarsolo. ‘Unbreakable’ is minstens zo’n oorwurm als de titeltrack zelf en een gedoodverfde single-kandidaat. Mocht de eerste track die van het album werd vrijgegeven, ‘Is This The Real You’, je bevallen, weet dan dat het zeker geen slechte, maar eigenlijk wel zelfs één van de minste tracks van het album is. Sevendust doet op ‘One’ geen verrassende of vernieuwende dingen – hooguit in de afsluitende track ‘Misdirection’, dat opvalt in stijl en arrangement –, waardoor liefhebbers van de band met Atlanta als uitvalsbasis eigenlijk al precies weten waar ze aan toe zijn, nog voor ze ook maar een noot hebben gehoord. Maar de uitvoering is op ‘One’ wel uitmuntend: van de arrangementen tot aan het spel zelf. Dit is Sevendust op misschien wel zijn best. ‘All We Need Is One’, zingt frontman Lajon Witherspoon in de titeltrack. Wie had dat na alles wat de band heeft doorstaan anno 2026 nog gedacht!