THE NIGHT ETERNAL

Vaak, heel vaak, missen we in de huidige heavy metalscene de donkere zijde die het genre wél had in de begindagen. We hoeven geen namen te noemen van het soort bands dat eerder met gimmicks dan met duistere thema’s furore maakt, je kent ze wel. Af en toe schijnt er echter duisternis in het licht. Zo zijn we sinds enkele jaren helemaal dol op het Duitse combo The Night Eternal, een jong gezelschap uit Essen dat écht nog weet waar de klepel hangt. Je hoort heel wat respect voor de klassiekers in het genre, al zijn de invloeden die meestal op de heren worden geplakt relatief modern: In Solitude en Tribulation. Hoe ze dat zelf vinden, lees je in ons gesprek met de band, maar ontkennen is onmogelijk. Dat hangt eigenlijk samen met twee dingen: ten eerste is er de songopbouw waarin al eens een gothic tintje verborgen zit, vaak op subtiele wijze. Luister maar eens naar ‘Eurydice (Don’t Look Back)’, waarin die typische goth-gitaarsound opduikt die beide andere bands ook zo lusten. Gitaartandem Rob en Henry weten trouwens precies hoe ze hun riffs moeten indelen, waar ze een pakkende solo moeten plaatsen of waar ze er simpelweg net géén moeten invoegen. Dat soort matiging is gezond, want het houdt ego’s binnen een band in bedwang en zorgt ervoor dat alles wat geschreven en gespeeld wordt, ook enkel ten dienste van de nummers staat. Het resultaat liegt er dan ook niet om, want elke song heeft een eigen gezicht en is herkenbaar tussen de rest. De donkere, occulte sfeer krijgt nog meer kracht dankzij de doorleefde zangstem van Ricardo Baum. Zelf zegt ‘ie dat hij onder de douche leerde zingen, maar we hoorden nog maar weinig dergelijke stemmen met zoveel soul, dramatiek en power die uit eigen kracht daar kwamen … Straffe kerel dus en bovendien een zanger die je nog herkent tussen duizend andere stemmen! Gelukkig dachten ze ook na over een goede producer die een organisch, warm en erg duidelijk geluid wist neer te pinnen, waar elk detail en alle dynamiek mooi tot hun recht komen: Michael Zech is gitarist bij Secrets Of The Moon, maar zat al achter de knoppen bij Sulphur Aeon, Triptykon en The Ruins Of Beverast. Voldoende adelbrieven om mee verder te kunnen dus. Wat ons betreft is ‘Cold Velvet’ één van de beste heavy metalplaten in jaren, zeg dat wij het gezegd hebben!