YOTH IRIA

Wie in is voor een intense en pakkende luisterervaring, neemt gewoon deze nieuwe Yoth Iria ter hand en hoeft niet verder te zoeken. Het was al vrij duidelijk sinds de debuut EP 'Under His Sway' dat Yoth Iria een band was met veel ambitie en capaciteiten. Oorspronkelijk gegroeid uit de ontembare passie van Jim Mutilator en Magus Wampyr Daoloth liet deze act niemand die ook maar een beetje voeling had met de Griekse black en black metal in het algemeen onberoerd. Wat de heren hier (weliswaar zonder The Magus) presenteren, is een serieus schot in de roos van de onaardse schoonheid. Elke song op dit zuiders en luciferiaans gekruid geheel heeft iets pakkends, iets dat blijft hangen. Je moet als luisteraar toegeven dat dit niet iedereen gegeven is; het is dus een eigenschap waar de heren trots mogen op zijn. In de muziek hoor en ondervind je gevoelens van intense rebellie, gemeende adoratie voor de Gevallen Engel, opflakkeringen van pure heroïek ('The End Of The Known Civilization') en meeslepende melodieën die vaak klinken als een weerspiegeling van een ware Griekse tragedie. Enige criticaster zou kunnen vallen over de articulatie van frontman ‘He’, maar we zien dit liever als onderdeel van de charme. Het hoort bij de sound. De eerste noten van 'Dare To Rebel' grijpen je bij je nietige strot, maar laten je af en toe wat adem halen om optimaal te kunnen blijven genieten. Tijdens 'The Blind Eye Of Antichrist' word je meegevoerd naar een wereld waar Helleense schoonheden de duisternis over je afroepen. De power in de muziek en in de vocals draagt je mee over een slagveld waar glorie onvermijdelijk wordt verkregen met puur bloedvergieten. Het is slechts één voorbeeld van de ervaringen doorheen het luisteren naar 'Gone With The Devil'. Als de laatste song is begonnen, begint het kwijl zich stilletjes aan te vormen rondom de mondhoeken; je wil namelijk zo snel als mogelijk op de repeat-knop duwen. METAL MAGIC FREEDOM!