... / Story's / Nieuwe releases / At The Gates The Ghost Of A Future Dead
Nieuwe releases

Vic Van den Abeele

24/04/2026 - week 17

Century Media

Updated 04/05/2026

Updated 04/05/2026

Nieuwe releases
9

AT THE GATES

The Ghost Of A Future Dead

ATG

Samen met stadsgenoten In Flames en Dark Tranquillity ligt At The Gates mee aan wat we doorheen de jaren de Göteborgse deathmetalscene zijn gaan noemen. Wat ooit startte in 1990 onder de naam The Dwellers At The Gates of Silent Memory, als eerbetoon genoemd naar het gelijknamige nummer van Fields Of The Nephilim, werd al vlug ingekort tot eenvoudigweg At The Gates. Al vanaf hun eerste release, ‘Gardens Of Grief’, neemt hun carrière een blitzstart. Toch duurt het tot 1995, met de release van ‘Slaughter Of The Soul’, voor de echte grote doorbraak er komt. Het is vooral frontman Tomas ‘Tompa’ Lindberg die samen met de gebroeders Jonas en Anders Björler de definitie van melodieuze death metal herschrijft. Jammer genoeg komt er in 1996 een einde aan deze band. Terwijl zowat alle bandleden daarna in tal van andere bands opduiken, blijft het tien jaar stil rond At The Gates. Tot in 2007 de band bekendmaakt enkele exclusieve reünieshows te gaan spelen om hun tot dan toe meest succesvolle album te vieren. Op nieuw werk is het echter wachten tot 2014. Met ‘At War With Reality’ verschijnt hun meest diverse album ooit. Hoewel de typische Göteborgsound nog steeds aanwezig is, lijkt de band, opnieuw onder leiding van frontman Lindberg, nieuwe paden te bewandelen. Daarna volgen tal van succesvolle tournees, maar het album ‘Slaughter Of The Soul’ blijft live centraal staan. Desondanks volgen nog twee goede albums die respectievelijk in 2018 en 2021 verschijnen. Dat laatste midden in de COVID-periode. Daarna wordt het opnieuw vrij stil rond de band. Tot in augustus vorig jaar er plots een statement verschijnt. Eerder dat jaar, in maart om precies te zijn, is er bij frontman Tomas Lindberg kanker vastgesteld in de mond en tong. Eerder in 2023 vocht hij al met succes tegen deze ziekte. Dat deze terug was gekeerd, hoefde niet meteen slecht nieuws te betekenen, stond te lezen in het nieuwsbericht. Daarin werd ook al gesproken van een nieuw album dat we ergens in 2026 zouden mogen verwachten. Tomas had gelukkig alle vocalen kunnen inzingen in de studio voor bepaalde ingrepen zouden plaatsvinden. Tot 15 september leek alles goed te komen. Tot een dag later het verschrikkelijke nieuws kwam dat Tomas door complicaties bij zijn behandeling was gestorven. Toch was het zijn wens om alsnog het nieuwe album uit te brengen. ‘The Ghost Of A Future Dead’ - hoe toepasselijk kan een titel jammer genoeg zijn - mogen we eind april verwachten. Dat album opent met ‘The Fever Mask’, een typische song zoals At The Gates er al tientallen schreef. Meteen valt wel de verbeten en krachtige stem van Tomas Lindberg op. Dit nummer gaat naadloos over in ‘The Dissonant Void’, dat aan een even snel tempo doorgaat. Met ‘Det Oehörda’ horen we At The Gates voor het eerst in hun eigen taal, het Zweeds. Dit zorgt ervoor dat het nummer nog intenser en agressiever binnenkomt. Een meer dan geslaagde keuze dus. Daarna volgt met ‘A Ritual Of Waste’ een nummer dat wat meer aan de latere periode van de band doet denken. Vooral het snelle drumspel van Adrian Erlandsson staat hier centraal. Dat op dit album de broertjes Björler opnieuw sinds lang samen te horen zijn, wordt ook al snel duidelijk. Zij zijn immers samen verantwoordelijk voor dit album, dat ze gelijkwaardig hebben geschreven. De plaat neemt tijdens ‘In Dark Distortion’ even wat gas terug en laat de melodieuze death metal de bovenhand nemen. Met ‘Of Interstellar Death’ wordt het gaspedaal opnieuw serieus ingetrapt. Op de rem wordt er pas opnieuw gestaan tijdens ‘Förgängligheten’, een volledig instrumentaal nummer dat naadloos overgaat in ‘Black Hole Emission’, dat het perfecte slotakkoord van dit album blijkt te zijn. Ondanks de donkere wolken die er toen boven de band hingen, hoor je toch vooral de strijdvaardigheid op dit album. Dat zorgt er ook meteen voor dat dit misschien wel het meest intense en diverse album van At The Gates tot op vandaag is geworden. Het album vormt een soort tijdspanne van de begindagen tot het einde. Een betere of mooiere ode aan één van de mooiste en vriendelijkste mensen uit de death metal kan je haast niet wensen.