... / Story's / Nieuwe releases / Cage Fight Exuvia
Nieuwe releases

Bart Nijssen

01/05/2026 - week 18

Spinefarm

Updated 04/05/2026

Updated 04/05/2026

Nieuwe releases
8
5

CAGE FIGHT

Exuvia

CAGE FIGHT

‘Exuvia’ is het tweede album van het Britse viertal dat bekend staat als Cage Fight en het is een behoorlijk veelzijdige plaat geworden. Het album bevat bijvoorbeeld evengoed splinterbommetjes van een minuut of drie, als tracks die de zes minuten aantikken. Die veelzijdigheid wordt vergroot door de vocale capriolen van vocaliste Rachel Aspe, die je kunt kennen van het Franse Eths. Gitarist James Monteith kun je dan weer kennen van de progressieve metallers van TesseracT, hoewel Cage Fight daar muzikaal gezien verder niets mee van doen heeft. De band opereert veel meer op het snijvlak van hardcore, metalcore, death metal en thrash metal. En dat doet de groep met verve! ‘Un Bon Souvenir’ zou immers zomaar eens één van de betere songs van het jaar kunnen zijn. Het is juist in deze zes minuten durende track waarin Cage Fight zijn veelzijdigheid ten toon spreidt. Wie nog denkt dat een varken ‘knor’ zegt, mag het geschreeuw van ‘Pig’ op repeat zetten. Het nummer gaat trouwens over toetsenbordridders die vrouwen lastigvallen met ongepaste en seksueel getinte berichten; actualiteit alom, dus! In de clip zie je hier een aantal concrete voorbeelden van. Over varkens gesproken: pig squeals hoor je overigens ook voldoende op de plaat, zoals in ‘Pick Your Fighter’, met Julien Truchan van Benighted. Sowieso heeft Aspe naast hardcore-screams en fragiele, cleane zanglijnen – die ze overigens zeker niet overmatig gebruikt – nog veel meer in haar mars. Haar uithalen richting het einde van ‘Oxygen’ gaan bijvoorbeeld door merg en been: je vóelt de pijn. Wat is dat toch een vakvrouw. Die pijn voel je overigens ook in de titeltrack, waarvan Aspe de tekst samen met haar tegen kanker vechtende oma schreef en die bovendien een sample van haar bevat. Na alle woede, verdriet en frustratie sluit Cage Fight ‘Exuvia’ af met het sterke, eveneens bijna zes minuten durende ‘Élégie’, een sfeervolle, slepende en doomy klaagzang. Cage Fight bewijst met deze tweede langspeler dat dit geen tweederangs zijproject is van een stel hobbyisten, maar een volwaardige en professioneel klinkende band, die meer dan zijn mannetje staat.