... / Story's / Nieuwe releases / Holding Absence Modern Life Is Lonely
Nieuwe releases

Bart Nijssen

28/08/2026 - week 35

Sumerian

Updated 01/09/2026

Updated 01/09/2026

Nieuwe releases
8

HOLDING ABSENCE

Modern Life Is Lonely

HOLDING ABSENCE

We zijn meer verbonden met elkaar dan ooit tevoren en toch neemt de eenzaamheid in de wereld toe. Het vormde één van de thema’s van ‘Modern Life Is Lonely’, het nieuwe album van Holding Absence, en frontman Lucas Woodland van de band legt de vinger wat dat betreft op de zere plek. Want die mobiele telefoon is een vloek en een zegen tegelijkertijd. Daarover gesproken: een vloek voor Holding Absence was ook de AI-band die op basis van de sound van Holding Absence in twee maanden tijd meer luisteraars wist te creëren dan hun inspiratiebron zelf. Het leidde ertoe dat Woodland en co op dit ‘Modern Life Is Lonely’ nog meer de nadruk wilden leggen op het menselijke aspect, al klinkt de productie van het album als geheel wat elektronischer ten opzichte van eerder werk. Er wordt wat vaker met samples en elektronica gewerkt en dat is een verrijking voor het geluid. De band – die na het vertrek van drummer Ashley Green verder is gegaan als drietal – deed dat bewust om het album te onderscheiden van de drie voorgangers, die tezamen een trilogie vormden. Wat dat betreft is ‘Modern Life Is Lonely’ letterlijk de start van een nieuw begin. Maar nog steeds komt de Holding Absence-fan absoluut aan zijn trekken. ‘Reflection’ is bijvoorbeeld een heerlijk catchy en melodieuze meezingtrack geworden, terwijl de titelsong, ‘Modern Life Is Lonely’, met zijn eruptie aan het eind een waar hoogtepunt vormt. Hier horen we bovendien voor het eerst gitarist Scott Carey schreeuwen. Ook afsluiter ‘Kyoto Snow’ is een sterke track geworden, tjokvol emotie. Fillers? Die zijn er amper, al zou je daar de twee intermezzo’s onder kunnen scharen. Maar deze vertraagde en van galm voorziene nummers dragen dan weer wel bij aan het narratief van ‘Modern Life Is Lonely’. Al met al is er dus veel veranderd bij Holding Absence, maar tegelijkertijd heeft de band zijn ziel absoluut behouden. Een ziel, die AI natuurlijk mist. Of het album qua emoties meer in je losmaakt dan eerder werk, zal smaakgebonden zijn. Maar dat Holding Absence opnieuw een sterke plaat heeft afgeleverd, is niet te ontkennen.