UNCLE ACID & THE DEADBEATS

Nadat meesterbrein Kevin Starrs in 2024 met ‘Nell’ Ora Blu’ een heuse soundtrack uitbracht met zijn Deadbeats, keert hij na twee jaar terug met zijn zesde langspeler. Of moeten we bijna acht jaar zeggen? Want zo lang is het geleden dat ‘Wasteland’ in 2018 het levenslicht zag. Dat Kevin Starrs, ofwel Uncle Acid, zich graag laat inspireren door films, verhalen, boeken over seriemoordenaars en andere duistere zaken, is algemeen geweten. Voor deze ‘Shapes of Midnight’ vond hij inspiratie bij Edgar Allan Poe’s The Masque of the Red Death. En daarmee keert hij terug naar het oude, vertrouwde psychedelische geluid dat we van hen gewoon zijn. Zo vormt ‘House By The Grave’ de perfecte opener van dit zevende studioalbum. Vooral de keyboards zijn meteen hoorbaar, maar ook de saxofoon uit hun soundtrackavontuur is gebleven. Beide instrumenten zorgen wel degelijk voor een extra gelaagdheid. Voor wie dacht dat de openingstrack meeslepend was: zet je beter schrap voor de titeltrack. ‘Shapes of Midnight’ rockt lekker weg en is meteen ook een van de kortste nummers op dit album. Vooral de vocalen vallen hier hard op. ‘When Evil Wakes’ wordt dan weer gekenmerkt door sterk gitaarwerk. Zoals Uncle Acid & The Deadbeats dit al een aantal keer eerder deden, hebben ze ook dit album samen in de studio opgenomen. Straffer nog: voor de opnames zijn ze drie dagen naar de Abbey Road Studios getrokken. De sfeer die daar in de studio hangt, hoor je ook duidelijk op dit album. Het sluit perfect aan bij wat de band wil vertellen. ‘Don’t Let It Control You’ kunnen de fans al even kennen, want dit nummer werd als eerste single vooruitgeschoven. Het is meteen ook een van de stevigste tracks op dit album. Maar het representeert de plaat wel mooi. Vooral de gelaagdheid in de vocalen valt doorheen het album op. Eigenlijk zou deze band het perfecte huwelijk kunnen vormen tussen The Beatles en Black Sabbath. Dat bewezen ze in het verleden al eerder. Ditmaal doen ze dit nogmaals. Enkel een stukje straffer. Even op de pauzeknop duwen deed hen duidelijk goed. Je voelt dat er weer vuur in deze band zit. In films en series overwint het goede misschien altijd, maar Uncle Acid & The Deadbeats durven ook de donkere keerzijde aan te raken. Toch krijg je tijdens het beluisteren van dit album zin om te dansen en de duivel te aanbidden.