WARNING

Patrick Walkers Warning is terug. Veel doomliefhebbers zullen de band nog kennen van hun tweede album en semi-cultklassieker ‘Watching From A Distance’ uit 2006. We zijn inmiddels twintig jaar verder en er is weinig gebeurd met de band in die tijd. In 2017 werd dat tijdloze album nog integraal gebracht op Roadburn en mondde dat uit in een liveplaat. Dat is zowat het belangrijkste wat er te melden valt over die twee decennia. Walker was natuurlijk wel actief met zijn ander doomensemble 40 Watt Sun, waarmee hij vier albums uitbracht. Hoe klinkt Warning echter anno 2026? Wel, ‘Rituals Of Shame’ ligt helemaal in het verlengde van ‘Watching From A Distance’ van twintig jaar geleden. Is dat slecht? Neen. We zegden het al, de muziek is tijdloos. Je zou het bijna een herhalingsoefening kunnen noemen, maar als daar een prachtig album als dit uit voortvloeit, hebben we daar niet de minste moeite mee. De vijf nieuwe songs zijn net zoals toen eerder geschoeid op zacht vooruitschrijdende, vervormde gitaarakkoorden dan wel op echte riffs. De cleane zang van Walker is onveranderd. Hij heeft nog steeds dat specifieke, herkenbare timbre met die typische, soms ietwat bizarre, hoge uithalen. Hij zingt alsof hij een litanie predikt en speelt gitaar, onmiskenbaar, met hart en ziel. Alhoewel er weinig tempowisselingen binnen de lange songs zitten, verveelt het geen seconde en dat is op zich een kunst. De doom is genietbaar, rustgevend en aangenaam. Wellicht kan je de muziek nog het best waarderen live, of in een donkere kamer waar één kaarsje brandt. De zanger/gitarist zegt zelf fel beïnvloed te zijn geweest door de kunsten van John Brenner van het ter ziele gegane Revelation en daar kunnen we ons helemaal in vinden. Mocht je de band niet kennen, luister maar even naar het schitterende ‘Against Nature’ van hun album uit 1992. Een must voor de doomadept en je zal ons meteen kunnen volgen wat betreft die invloed. Het titelnummer opent de plaat met een bijna dertien minuten durend, meeslepend epos dat je meteen onderdompelt in de wereld van Walker. Prachtig. Ook de repetitieve zinsnede ‘I can’t close my eyes’ zindert nog lange tijd na en is markerend voor de sfeer van het hele album. Als je na drie nummers helemaal bent meegezogen in de fraaie en wonderlijke akkoorden, schakelt Walker nog een versnelling lager op ‘Landing Lights’ wat je als het ware in een nog diepere, genietende status brengt. ‘Rituals Of Shame’ is een bijzonder plaat geworden en twintig jaar na het invloedrijke ‘Watching From A Distance’ komt het geen dag te laat. Welkom terug.