KILLER

Het is een merkwaardige paradox: ‘The Grand Finale’ is de laatste plaat van Killer, maar het album klinkt alsof Paul ‘Shorty’ Van Camp en zijn kompanen er bijzonder weinig zin in hebben om het bij deze laatste halte te laten. De Belgische heavy metalpioniers nemen afscheid met een plaat die vooral doet waar Killer altijd goed in is: stevige riffs, directe songs, catchy refreinen en natuurlijk de nodige flitsende gitaarsolo’s. Geen trends, geen overbodige tierlantijntjes, gewoon oldschool metal met een stevige rock-’n-rollknipoog. De plaat opent toepasselijk met ‘Loaded Gun’, een korte, snelle en bijzonder directe song die meteen de richting aangeeft. Een betere introductie tot de plaat is nauwelijks denkbaar. Met ‘Welcome In The Real World’ wordt het iets inhoudelijker. De song handelt over mensen die na een verslaving opnieuw hun plaats in de maatschappij proberen te vinden en geconfronteerd worden met verleidingen en het gevaar op herval. Muzikaal blijft Killer echter dicht bij zijn basisrecept: een eenvoudige riff die zich onmiddellijk in het hoofd nestelt. Die eenvoud is trouwens een constante op het album. De titeltrack is dan weer een nummer dat het verhaal van de band mooi samenvat zonder er een zwaar aangezette afscheidshymne van te maken. Het emotionele zwaartepunt ligt bij ‘Gone Too Soon’ dat is opgedragen aan de vele vrienden, familieleden en collega-muzikanten die Van Camp doorheen de jaren verloor. Verderop valt vooral ‘The Fire Still Burns’ op. Volgens Paul zelf een van de nummers waar hij aanvankelijk het minst enthousiast over was. Wie de song hoort, begrijpt meteen waarom anderen er wél voor vallen: het refrein is bijzonder aanstekelijk en het nummer heeft een opvallend commerciële, bijna poppy inslag zonder zijn metalen karakter kwijt te spelen. Het album telt ook twee gastbijdragen van Lloyd, de zanger van Van Camps Motörhead-tributeband Motorheadz, die op ‘What You See Is What You Get’ en ‘Roll The Dice’ voor een extra rauw randje zorgt. De plaat wordt afgesloten met ‘What You See Is What You Get’, een titel die perfect samenvat waar Killer vandaag voor staat. De band probeert op zijn allerlaatste album niet plots iets anders te zijn. De invloed van Motörhead en de oude Britse metalschool blijft hoorbaar, maar ‘The Grand Finale’ is vooral een echte Killer-plaat. Een meesterwerk als ‘Ready For Hell’ of ‘Wall Of Sound’ pretendeert dit niet te zijn. Dat hoeft ook helemaal niet. Dit is geen terugblik, maar een laatste vuistslag. En die komt nog altijd hard aan.