SPREAD EAGLE

Toen deze act 1990 het titelloze debuut uitbracht werd men een beetje gezien als het kleine broertje van Skid Row, maar helaas kon tweede langspeler ‘Open to The Public’ niet aan de verwachtingen voldoen en Spread Eagle verdween al even snel als men gekomen was… Maar in 2019 kwam er uit het niks een derde langspeler. ‘Subway To The Stars’ was iets ingetogener dan zijn voorgangers maar een pracht van een comebackplaat. Sinds 2023 maakten ze er eindelijk werk van om de plas over te steken voor Europese shows, wat hen blijkbaar goed doet, want met regelmaat komen ze terug met wel de grootste nadruk op het Verenigd Koninkrijk. Live leggen de heren wel nog de focus op de eerste albums. En ziehier, totaal onverwacht komt er 7 jaar na ‘Subway To The Stars’ een nieuwe langspeler. ‘The Brutal Divine’ is diverser dan zijn voorganger, nog steeds melodieuzer maar bij momenten ook een stukje steviger en bepaalde rockers bevatten een leuke punkachtige vibe. Het album opent sterk met de melodieuze rocker ‘Flat Earth Vultures’ op het daaropvolgende korte punky ‘Street Noise’ laten ze horen dat het stevige werk hen ook nog altijd goed afgaat. ‘The Brutal Divine’ is een (h)eerlijke rockplaat waar eigenlijk niks op aan te merken is en hier zeker nog veel rondjes zal mogen draaien. Luistertips zijn het eerder genoemde ‘Flat Earth Vultures’, het geweldige ‘Pushed To The Limit’ en het catchy, lichtjes dreigende ‘Ant Farm’. Het siert het viertal ook dat ze alles nuchter bekijken en weten dat ze geen mega act meer gaan worden, maar zich gewoon amuseren door hun muziek aan de fans te brengen.